Programm

  • Auslandsdienst des Polnischen Rundfunks in Deutsch
  • #PL100 reasons to #likePolska
  • Council for Education about Holocaust

    Council for Education about Holocaust mehr »

79. Jahrestag des Ausbruchs des Zweiten Weltkriegs

Sa 01.09.2018

Seventy-ninth anniversary of the outbreak of World War Two

Seventy-nine years ago, Germany invaded Poland and started World War Two. In the early hours of 1 September 1939, troops of the German Reich crossed the Polish-German border. Even though the 1939 defensive war ended in the defeat of the Polish armed forces, greatly outnumbered by the invader’s army, the lost battle marked the beginning of Polish troops’ engagement on all WW2 fronts.
On 1 September at 4:45 a.m., the German army launched its attack on Poland codenamed Fall Weiss along a 1,600-kilometre long frontline. On the first day of the war, the military depot on Westerplatte became a special pocket of resistance put up by a Polish garrison, which defended it for one week. According to the German commanders’ plans, the tactic of ‘lightning war’ or Blitzkrieg was supposed to quickly put the Polish armed forces on the defensive, surround and crush them. Overwhelmed by the enemy, Polish Army units were forced to retreat into the interior of the country during the first days of the campaign. Even so, the timeline of the Fall Weiss plan was not carried out in full.
The declaration of war on the German Reich by France and the UK on 3 September 1939 raised hopes for Allied relief. Enthusiastic rallies were held in all major Polish cities. But the military and civilian authorities of the two countries did not launch any decisive military operations against Germany and thus broke their Allied commitments. It was not until the German invasion of France in the spring of 1940 that the so-called phoney war came to an end.
Germany invaded Poland not only because it wanted to claim its territory, but also to subjugate its population and to annihilate its intellectual elites. Air raids on Wielun and other Polish towns staged during the first hours of the war killed many civilians. Germans discussed their plan to eliminate Poland’s intellectual elites at a conference at Jellowa on 12 September 1939. Throughout the occupation, the German Reich would consistently implement its plan of murdering the Polish intelligentsia as part of the Intelligenzaktion and AB (Außerordentliche Befriedungsaktion) campaigns.
The Polish Army continued to mount fierce resistance against the enemy despite considerable military superiority of the enemy and the Soviet attack on Poland on 17 September 1939. The battle of Kock was the last episode of the September 1939 Campaign. Polish troops surrendered their arms on 6 October 1939, but some units still put up resistance, engaging in operations against the German invader, like Major Hubal’s Separated Unit of the Polish Army.
The occupiers started mass exterminations of the population inhabiting the Polish territories, and continued their mass killings until practically the last day of World War Two in 1945. The Nazi invaders carried out a programme of mass extermination of the Jewish population, and mass terror and repression in reaction to any signs of resistance, killing many millions of Polish citizens.
Poland continued to put up resistance against the occupiers despite losing the defensive war of 1939. On 27 September 1939, despite repression by the two occupiers, the Service for Poland's Victory was created. The Polish resistance movement’s underground structures developed into the largest clandestine state in occupied Europe, and Poles took up fighting the enemy on other WW2 fronts, ultimately contributing to the Allied victory and the end of World War Two.

 79. rocznica wybuchu II wojny światowej

Siedemdziesiąt dziewięć lat temu agresja niemiecka na Polskę zapoczątkowała II Wojnę Światową. Nad ranem 1 września 1939 r. wojska Rzeszy Niemieckiej przekroczyły granicę polsko-niemiecką. Choć w trakcie wojny obronnej Polski 1939 r., Wojsko Polskie musiało uznać przewagę najeźdźcy, to przegrana walka była jedynie początkiem zaangażowania w działania wojenne żołnierzy polskich na frontach II Wojny Światowej.
1 września o godzinie 4.45 wojska niemieckie rozpoczęły realizację planu ataku na Polskę pod kryptonimem Fall Weiss na froncie o długości 1600 km. Szczególnym punktem oporu pierwszego dnia wojny stała się składnica wojskowa na Westerplatte, której polska załoga broniła przez tydzień. Według założeń dowódców niemieckich przeprowadzenie wojny błyskawicznej (tzw. Blitzkrieg) miało pozwolić na szybkie zepchnięcie wojsk polskich do defensywy, okrążenie ich i rozbicie. Wobec zdecydowanej przewagi wroga, oddziały Wojska Polskiego zmuszone zostały do odwrotu w głąb kraju już w pierwszych dniach kampanii, choć założenia czasowe planu Fall Weiss nie zostały w pełni zrealizowane.
Wypowiedzenie wojny Rzeszy Niemieckiej przez Francję i Wielką Brytanię 3 września 1939 r. wzbudziło nadzieje na odsiecz ze strony sojuszników. Entuzjastyczne manifestacje odbyły się we wszystkich dużych polskich miastach. W rzeczywistości jednak władze wojskowe i cywilne obu państw nie rozpoczęły zdecydowanych działań wojennych przeciwko Niemcom, łamiąc tym samym zobowiązania sojusznicze. Tzw. dziwna wojna zakończyła się dopiero wraz z inwazją niemiecką na Francję wiosną 1940 roku.
Atak Niemiec na Polskę zakładał nie tylko podbój terytorialny, ale również pacyfikację ludności i unicestwienie jej warstw inteligenckich. Bombardowanie Wielunia, a także innych polskich miast, już w pierwszych godzinach konfliktu spowodowało znaczne straty wśród ludności cywilnej. Eliminację polskich elit społecznych Niemcy omówili w trakcie konferencji w Jełowej 12 września 1939 r. Plan wymordowania polskiej inteligencji w ramach tzw. Intelligenzaktion oraz w ramach akcji AB (Außerordentliche Befriedungsaktion) Rzesza Niemiecka konsekwentnie realizowała w kolejnych latach okupacji.
Pomimo znacznej przewagi militarnej wroga i napaści oddziałów sowieckich na terytorium Polski 17 września 1939 r., jednostki Wojska Polskiego stawiały zacięty opór. Bitwa pod Kockiem była ostatnim starciem w tzw. Kampanii Wrześniowej. I chociaż 6 października 1939 roku polskie oddziały złożyły broń, to nadal jednak walczyły z Niemcami jednostki wojska, które kontynuowały opór i prowadziły działania przeciwko niemieckiemu najeźdźcy. Przykładem jest Oddział Wydzielony Wojska Polskiego pod dowództwem majora Hubala.
Na ziemiach polskich okupanci rozpoczęli masową eksterminację zamieszkującej je ludności, trwającą praktycznie do zakończenia II Wojny Światowej w 1945 r. Najeźdźcy hitlerowscy realizowali program masowej zagłady ludności żydowskiej oraz powszechny terror i represje wobec przejawów jakiegokolwiek oporu, której efektem była śmierć wielu milionów polskich obywateli.
Przegrana wojna obronna Polski 1939 r. nie zakończyła oporu na terenie kraju. Pomimo represji ze strony obu okupantów, już 27 września 1939 r. powołana została do życia została Służba Zwycięstwu Polski. Tajne struktury polskiego ruchu oporu przerodziły się w największe w okupowanej Europie państwo podziemne, a Polacy podjęli walkę z okupantem na innych frontach ostatecznie przyczyniając się do zwycięstwa Aliantów i zakończenia II Wojny Światowej.

 

Registrieren Sie sich für den Empfang unseres Newsletters.

Kategorie

Bitte waehlen Sie die Newsletters, die Sie empfangen moechten.

Schließen

Website empfehlen







Schließen