Programm

  • Council for Education about Holocaust

    Council for Education about Holocaust mehr »
  • German Death Camps / Deutsche Todeslager

    German Death Camps / Deutsche Todeslager mehr »
  • #PL100 reasons to #likePolska

79. Jahrestag der sowjetischen Invasion auf Polen

Mo 17.09.2018

79th anniversary of Soviet invasion of Poland

On 17 September 1939, Soviet troops invaded Poland fulfilling the provisions of a secret annex to the Ribbentrop-Molotov Pact, signed by the Third German Reich and the Soviet Union on 23 August 1939. The Soviet-German agreement called for dividing up Poland’s territory between the two totalitarian states. The Soviet Union committed itself to supporting Germany in its military operations against Poland.

The pretext for the Soviet invasion of Poland was the recognition by the Soviet government of the non-existence of the Polish state after Germany’s invasion of Poland and the expectation that the Polish government would leave Warsaw. In doing so, the Soviet authorities had declared the Polish-Soviet Non-Aggression Pact of 1932, a bilateral agreement then in force, to be null and void. In reality, until 17 September, the supreme Polish authorities were still in the country, and President Ignacy Mościcki declared the Soviet operation to be an act of aggression in his address. There is no doubt that these operations were a violation of the Polish-Soviet bilateral agreement and international law.

Soviet troops faced resistance from the Polish side in Wilno, Grodno, Lwow and elsewhere. In these cities, like across all eastern voivodeships of the Second Polish Republic, many acts of Soviet violence took place against Polish POWs and the civilian population. In order to justify that the invasion was done to protect the Belarusian and Ukrainian population, the Soviet authorities openly encouraged representatives of these nationalities to wage attacks on Poles.

With regular Soviet army troops arrived special NKWD units, whose role was to eliminate the Polish state structures and a potential resistance movement. To this end, mass-scale arrests and executions of higher placed members of the society were carried out in the Soviet-occupied territories. The majority of Polish Army officers were taken into captivity by the Soviets and became victims of the Katyn Crime, in violation of war-time customs and conventions. Hundreds of thousands of Poles were deported inside the Soviet Union (mostly to Siberia and Kazakhstan). As the Soviets had repeatedly declared, their operations were ultimately targeted at eliminating the Polish state and incorporating the occupied lands into the Soviet state.

The Soviet invasion of Poland speeded up the Polish government’s decision to leave the country on the night of 17 September 1939. This led to organising state and military structures of the Republic of Poland in Exile headed by President Władysław Raczkiewicz. Continuity of institutions was thus preserved enabling the Polish Armed Forces to carry on fighting abroad.

Poland’s defeat in the defensive war of 1939 did not put an end to fighting at home. In the face of repressions by both occupiers, as early as on 27 September 1939, the Service for the Victory of Poland (Polish: Służba Zwycięstwu Polski) was formed. Clandestine structures of the Polish resistance movement made it possible to create the biggest underground state in Europe. The result of operations by two criminal totalitarian regimes led to the partitioning of Poland, left alone in its struggle. Mass-scale exterminations of the population in the occupied Polish lands followed and were continued until practically the last day of World War Two in 1945.

World War Two was one of the most traumatic periods in Poland’s history. Its consequences continue to exert a major impact on Polish foreign policy. Despite the passage of 79 years since September 1939, the Polish nation continues to play the role of a special guardian of memory about these events. The war that began at daybreak on 1 September 1939 by the Third German Reich’s invasion of the Republic of Poland was the most barbaric and genocidal conflict in the history of the world. It is unparalleled both on account of the tens of millions of its victims, its enormous material losses, but also on account of the complete breakdown of all moral and ethical norms.

_________________________________________________________________

79. rocznica inwazji sowjeckien na Polskę

17 września 1939 roku, wypełniając postanowienia tajnego protokołu do Paktu Ribbentrop-Mołotow zawartego między III Rzeszą Niemiecką a Związkiem Sowieckim 23 sierpnia 1939 roku, doszło do agresji wojsk sowieckich na Polskę. W sowiecko-niemieckim porozumieniu zaplanowano podział terytorium RP między dwa totalitarne państwa. W Pakcie ZSRS zobowiązał się do wsparcia Niemiec w działaniach wojennych przeciwko Polsce. 

Pretekstem do rozpoczęcia inwazji sowieckiej na Polskę miało być uznanie przez rząd sowiecki faktu nieistnienia państwa polskiego w konsekwencji agresji niemieckiej i spodziewanego opuszczenia przez rząd RP Warszawy. Tym samym władze sowieckie uznawały za nieważne dotychczasowe umowy dwustronne, m.in. polsko-sowiecki układ o nieagresji z 1932 roku. W rzeczywistości do 17 września naczelne władze RP nadal znajdowały się na terenie Polski, zaś w swoim orędziu prezydent Ignacy Mościcki określił poczynania Związku Sowieckiego jako akt agresji. Bez wątpienia takie działania ZSRS były pogwałceniem umów dwustronnych i prawa międzynarodowego.

Wojska sowieckie napotkały na opór ze strony polskiej m.in. w Wilnie, Grodnie i Lwowie. W tych miastach, jak i na terenie wszystkich wschodnich województw II Rzeczpospolitej, miały miejsce liczne akty sowieckiej przemocy wobec polskich jeńców wojennych, jak i ludności cywilnej. Dla usprawiedliwienia inwazji troską o bezpieczeństwo ludności białoruskiej i ukraińskiej, władze sowieckie otwarcie zachęcały przedstawicieli tych narodowości do ataków na Polaków. 

Wraz z regularnymi oddziałami wojska sowieckiego na terytorium II RP rozpoczęły działalność oddziały specjalne NKWD, których zadaniem była likwidacja struktur państwa polskiego i potencjalnego ruchu oporu. W tym celu na okupowanym przez ZSRS terytorium dokonywano masowych aresztowań i egzekucji przedstawicieli wyższych warstw społeczeństwa. Z naruszeniem wojennych zwyczajów i konwencji większość wziętych do niewoli sowieckiej oficerów Wojska Polskiego padło ofiarą Zbrodni Katyńskiej. Setki tysięcy Polaków deportowano w głąb Związku Sowieckiego (nade wszystko na Syberię i do Kazachstanu). Wielokrotnie formułowanym celem tych działań była chęć ostatecznej likwidacji państwa polskiego i włączenie zajętych terenów do państwa sowieckiego.

Wkroczenie wojsk sowieckich na teren Polski przyśpieszyło decyzję rządu polskiego o opuszczeniu kraju w nocy z 17 na 18 września 1939 roku, czego skutkiem było zorganizowanie struktur państwowych oraz militarnych RP na Uchodźctwie z Prezydentem RP Władysławem Raczkiewiczem na czele. Tym samym została zachowana ciągłość instytucjonalna pozwalająca na kontynuowanie walki przez Wojsko Polskie za granicą. 

Przegrana wojny obronnej Polski 1939 roku nie zakończyła walki na terenie kraju. Pomimo represji ze strony obu okupantów, już 27 września 1939 roku powołana do życia została Służba Zwycięstwu Polski. Tajne struktury polskiego ruchu oporu pozwoliły utworzyć największe w okupowanej Europie państwo podziemne. Konsekwencją działań dwóch zbrodniczych totalitaryzmów był rozbiór osamotnionej w walce Polski. Na okupowanych ziemiach polskich rozpoczęto masową eksterminację zamieszkującej je ludności, trwającą praktycznie do zakończenia II Wojny Światowej w 1945 roku.

II Wojna Światowa była jednym z najbardziej traumatycznych wydarzeń w historii Polski. Do dziś jej następstwa mają znaczący wpływ na polską politykę zagraniczną. Mimo, że od września 1939 minęło już ponad 79 lat, Polacy jako naród pozostają szczególnym strażnikiem pamięci o tych wydarzeniach. Wojna, która rozpoczęła się o świcie 1 września 1939 roku, wraz z atakiem III Rzeszy Niemieckiej na Rzeczpospolitą Polską, była najbardziej barbarzyńskim i ludobójczym konfliktem w historii świata. Nie ma sobie równych zarówno z powodu dziesiątków milionów ofiar, olbrzymich zniszczeń materialnych, ale również z uwagi na całkowite złamanie wszystkich norm moralnych i etycznych.


  

Registrieren Sie sich für den Empfang unseres Newsletters.

Kategorie

Bitte waehlen Sie die Newsletters, die Sie empfangen moechten.

Schließen

Website empfehlen







Schließen